فارسیویرایش

ریشه لغتویرایش

  • فارسی

آوایشویرایش

  • /مِیوِه/

  اسمویرایش

میوه

  1. (گیاهی): بخشی از پیکر گیاهان نهان‌دانه که از رشد تخمدان بوجود می‌آید و دانه یا دانه‌های گیاه را در برمی‌گیرد و بعضی انواع آن خوراکی است؛ بار، ثمر.
    میوه ممکن است در زبان معیار باستان بصورت مَی‌وَ تلفظ می‌شده که کنایه از دادن نوشیدنی رایج آن دوران است.

  استعارهویرایش

  1. میوه دی دل کنایه از: فرزند.

––––

برگردان‌هاویرایش

منابعویرایش

  • فرهنگ بزرگ سخن
  • فرهنگ لغت معین