دژن [ دُ ژَ / دِ ژَ / دُ ] (ص )

صفت

  1. تیز به طعم . (از لغت فرس اسدی )
  2. .
  1. چیزی را گویند که طعم او تند و تیز باشد. (برهان )
  2. .
  1. هر چیز که مزه ٔ آن تیز باشد. (غیاث )
  2. .
  1. تیزطعم . (از جهانگیری )
  2. .
  1. هرچیز که طعم آن تند و تیز و ترش باشد. (ناظم الاطباء)
  2. .
  1. ثَقیف . حِرّیف . (یادداشت مرحوم دهخدا)
  2. :
  3. کیکیز و گندناو سپندان و کاسنی
  4. این هر چهار گونه که دادی همه دژن .

؟ (از لغت فرس اسدی )

  1. .
  1. جوز خَنِز؛ گوزی دژن . (مهذب الاسماء)
  2. .

اسم

  1. دژن

[ دِ ژِ ] (اِخ )

  1. دهی است از دهستان بیلوار، بخش کامیاران ، شهرستان سنندج .واقع در 58هزارگزی شمال غربی کامیاران و 6هزارگزی جنوب باختری پالنگان ، با 285 تن سکنه . آب آن از چشمه و راه آن مالروست . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5)
  2. .