هندوایرانی

فارسیویرایش

ریشه شناسیویرایش

  • فارسی

آوایشویرایش

  • [هند/وَ/ایرانی]

  اسم خاصویرایش

هندوایرانی

  1. یعنی بخشی از مردم هندی و ایرانی تبار، که ظاهرا نژاد و زبان مشترک داشتند.
    هندوایرانی‌ها به زبان هندوایرانی که شاخه‌ای از زبان هندواروپایی بود و اکنون زبان فارسی نماینده آن است، متکلم بودند.

منابعویرایش