همچنین بنگرید به: آل

فارسیویرایش

ریشه شناسیویرایش

  • پیش هند و ایرانی

آوایشویرایش

  • [عالْ]

اسمویرایش

  1. به زبان فارسی بگیر، مصدر گرفتن در گویش بهاری.
  2. نژادی خاص از نژادهای کهن که چشمانی زاغ داشتند و دارند، اصولا در دوره اسلامی دعای آیة‌الکرسی معروف به دعای چشم‌زاغ برای خنثی کردن چشم زخم این جماعت نازل شده است.
    قدما عقیده داشتند چشم زاغ به هر چی یا هر کی نظر اندازد در آینده نزدیک نابود خواهد شد مانند نظر به کودک یا نظر به مزرعه و باغ؛ به همین مناسبت جهت بی‌اثر نمودن چشم زخم همیشه دعای مزبور تهیه لای پارچه سبز پیچیده در معرض دید آویزان می‌نمودند.

واژه‌های مشتق شدهویرایش

ریشه‌شناسی۲ویرایش

  • عربی

صفت فاعلیویرایش

  1. برافراشته.

منابعویرایش

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌هاویرایش