(س رُ)

فارسیویرایش

سِرْ :(ser) در گویش گنابادی یعنی گوشه ، کنار ، راز

سَرْ :(sar) در گویش گنابادی یعنی ابتدا ، آغاز ، سرآغاز

ریشه‌شناسیویرایش

اسمویرایش

  1. راز.

منابعویرایش

  • فرهنگ لغت معین

(سَ رْ)

ریشه‌شناسیویرایش

  1. ~ و دستار نمودن کنایه از: خودنمایی کردن.

منابعویرایش

  • فرهنگ لغت معین

و کار (سَ رُ)

  1. کفشی که از ریسمان بافند؛ موزه.

منابعویرایش

  • فرهنگ لغت معین

(~.)

  1. نوعی ماهی.

منابعویرایش

  • فرهنگ لغت معین

(~.)

  1. شرابی که از برنج سازند.

منابعویرایش

  • فرهنگ لغت معین

اسم مرکبویرایش

  1. کار.
  2. معامله.

منابعویرایش

  • فرهنگ لغت معین

خوردن (سُ. دَ)

مصدر لازمویرایش

  1. لیز خوردن.

منابعویرایش

  • فرهنگ لغت معین

به راه (~. بِ)

  1. سرپیچی کردن.

منابعویرایش

  • فرهنگ لغت معین

(سُ)

صفت مرکبویرایش

  1. مطیع، فرمانبردار.

منابعویرایش

  • فرهنگ لغت معین

برتافتن (~. بَ تَ)

صفتویرایش

  1. سرخ، سرخ رنگ.

منابعویرایش

  • فرهنگ لغت معین

(~.)

اسمویرایش

(سِر)

  1. نهان.
  2. سَر
  3. کله.

برگردان‌هاویرایش

پهلویویرایش

اسمویرایش

  1. از اعضای بدن شامل گردن به با
لاتین
  1. رییس، مه
ترکی
  1. فکر، اندیشه.
  2. زور، قوت.
  3. پسوندی است که در موارد ذیل استعمال شود. الف: پسوند زمان: پیرانه
سریانی
ب:پسوند مکان: رام
ایتالیایی

اسمویرایش

capo

اسمویرایش

testa

انگلیسی
vertex