فارسیویرایش

ریشه لغتویرایش

  • عربی

آوایشویرایش

  اسمویرایش

نور

  1. (فیزیک): ترکیبی از دو میدان مرتعش الکتریکی و مغناطیسی عمود بر یکدیگر که به سبب وجود آن می‌توان اشیاء را دید؛ روشنایی، فروغ، شعله. مقابل تاریک، ظلمت.
  2. سوره بیست و چهارم از قرآن کریم.
  3. قدرت دید، سو.
  4. رونق، جلوه.

ریشه شناسی۲ویرایش

  1. شکوفه، شکوفه سپید، غنچه.

واژه‌های مشتق شدهویرایش

––––

برگردان‌هاویرایش

منابعویرایش

  • فرهنگ لغت معین
  • فرهنگ بزرگ سخن